Interview met Kees Romeijnders [F 1975]

03 mrt 2020

Inmiddels gepensioneerde alumnus Kees Romeijnders [F 1975] heeft een veelzijdige carrière achter de rug. Hij is actief geweest in meerdere branches: catering, facilitaire dienst en in de zorg. Hij heeft verschillende ontwikkelingen in deze branches ervaren.

1. In welk jaar bent u afgestudeerd van de Hotel Management School Maastricht?

1975. Dat was destijds een 3-jarige opleiding. Ik heb er ook 3 jaar over gedaan.

 

2. Wat is u mooiste herinnering tijdens uw studiejaren op de Hotel Management School Maastricht?

De wijnexcursie die in het 2de jaar georganiseerd werd. Deze excursie werd onder andere georganiseerd door docent wijnkennis Jan Vlasman. De excursie was erg goed georganiseerd en onze groep werd overal vorstelijk ontvangen. En de wijn vloeide natuurlijk rijkelijk. We hebben meerdere regio’s in Frankrijk bezocht. Onder andere het champagne gebied, de Bourgogne, Chartreuse en de Elzas.

Een andere mooie herinnering zijn de vriendschappen die ontstaan zijn uit de samenhorigheid tijdens de interne periode. We waren met 135 jongens, de eerste dames kwamen pas in 1976 op de Hotelschool. Ik had nooit ergens intern gezeten natuurlijk. Je deed alles met elkaar. Dat begon bij het ontbijt en eindigde s ’avonds met een biertje in de bar van het kasteel. Met deze jongens van ons afstudeerjaar organiseren wij nog elke vijf jaar een reünie in Maastricht. Ik zit organiseer deze reünie samen met 3 andere jongens. Voor deze reünie komen er vaak ook oud studenten met partner uit het buitenland naar Nederland: uit Australië̈, Aruba of Spanje... Maar de meeste wonen in Nederland.

 

Tijdens de wijnexcursie in Chartreuse. Onze schooljaar en de gastvrouwen van Chartreuse.

 

3. In welke sectoren bent u actief geweest tijdens uw werkzame jaren?

Ik ben door de jaren heen een paar keer gewisseld van baan. Eerst nog bijna twee jaar militairen dienst gedaan, daar heb ik een goede tijd gehad. Daarna ben ik in de catering gaan werken gedurende vijf jaar. Dat heette toen nog rayoninspecteur. Ik heb daar een aantal jaren bedrijfscatering faciliteiten begeleid, nieuwe opgestart, sommige gesloten of overgedragen aan andere bedrijfscateraars.

Toen ben ik in de facilitaire dienst van een zorginstelling gaan werken. Ik heb mee mogen bouwen aan een nieuw ziekenhuis; het toenmalige Jacobus Ziekenhuis in Zwijndrecht. Het is heel interessant om als hoofd facilitaire dienst mee te bouwen aan een ziekenhuis. Wel een drukke periode, want je bent namelijk verantwoordelijk voor de hele inrichting, je zit in een bouwteam en de verhuizing moet je ook regelen. Maar ik vind deze bouwprocessen heel leuk om te doen.

Na een fusie met een ander ziekenhuis ben ik na twaalf jaar gaan werken bij Prorest Catering, een onderdeel van Facilicom. Dit heb ik 1 jaar gedaan. Ik was hier bedrijfsmanager en eindverantwoordelijk voor de bedrijfscatering. Daarnaast deden we institutionele- en luchtvaartcatering. Men had mij daar juist voor aangenomen omdat ik uit de intramurale zorgwereld kwam. Maar dit was toch niet mijn ding. Dus toen ben ik weer teruggegaan naar de gezondheidszorg. Ditmaal de ouderenzorg Stichting Elisabeth in Breda, een combinatie van verpleeg- en verzorgingshuizen en een commercieel Zorghotel. Hier was de gemiddelde verblijfstijd van een cliënt langer en kon je makkelijker langdurige relaties opbouwen. Daar heb ik de laatste 22 jaar gewerkt met veel bouw- en fusietrajecten.

 

4. Wat heeft de Hotel Management School Maastricht hier destijds aan bijgedragen?

Het lef en de durf om verantwoordelijkheid te nemen. Je kunt natuurlijk afwachten tot dat men vraagt of je daar verantwoordelijk voor wilt zijn, maar je kunt het ook zelf aankaarten. De Hotelschool heeft mij een brede basis meegegeven om deze verantwoordelijkheid te kunnen nemen.

Dit heeft mede te maken met het feit dat we met een kleine groep medestudenten op de Hotelschool waren. Hier leerde je samenwerken en makkelijk contacten maken. Dit heb je zeker in instellingen nodig; hier heb je verschillende beroepsgroepen die doorgaans goed met elkaar samenwerken, maar ook wel eens niet. Dan moet je kunnen ingrijpen.

 

5. Welke ontwikkelingen heeft u het meest ervaren binnen deze sectoren/gastvrijheidsbranche door de jaren heen?

Zowel de catering als de zorg zijn de afgelopen decennia geprofessionaliseerd. Toen ik in de catering begon, werd dat een beetje beschouwd als noodzakelijk kwaad. Elk groot bedrijf moest wel een eigen catering hebben om de werknemers wat gerust te stellen. Later werd het een soort visitekaartje van het bedrijf. Als jij tegenwoordig werknemers wilt binden aan het bedrijf moet je een goede cateraar in huis hebben. Bijvoorbeeld Vermaat en Hutten catering zijn twee grote partijen die heel goed inspelen op de huidige trends en behoeften.

Hetzelfde geldt voor ziekenhuizen en de medische professionaliteit. Deze sector heeft een enorme vlucht genomen. Als facilitaire dienst moet je daar ook in meegaan. De zorgvraag is zo complex geworden en daardoor de vraag naar andere inrichtingen van de kamers, de grootte van de deur en draaicirkel zodat er een bed doorheen kan, obesitas cliënten waar bedden en meubilair op aangepast moeten worden etc. Die ontwikkelingen moet je ook volgen. Maar dit is leuk. Nederland staat hierdoor hoog op de ladder qua gastvrijheid in de gezondheidszorg.

 

6. Welke werkzaamheden/activiteiten doet u sinds u met pensioen bent?

Naast huisman zijn, veel met de hond wandelen. Mijn vrouw die werkt nog. Daarnaast organiseer ik mede de 5-jaarlijkse reünie van de Hotelschool voor de studielichting 1972-1975 en de jaarlijkse reünie met oud-collega’s hoofden facilitaire dienst. En ik organiseer veel privé́ vakanties. We zijn al op veel plekken geweest en hebben lange reizen gemaakt sinds de kinderen uit huis zijn. Daarnaast is er alle tijd voor sociale contacten met vrienden.

Ik heb nog een klein project van de laatste werkgever. Dat gaat over een oude kapel die op het terrein staat, alsmede een oude stadsboerderij. Daar willen ze iets mee doen, maar ze kunnen er niet te veel geld voor vrijmaken. Dus daar heeft men een denktank voor opgericht samen met twee externe bedrijven, om te kijken welke mogelijkheden hiervoor zijn. En ze hebben mij hiervoor gevraagd omdat ik dat ik veel kennis heb van de kapel en boerderij en in het verleden al diverse plannen gemaakt heb. Ik ken dus elke vierkante centimeter.

 

7. Hoelang verwacht u nog actief te zijn met deze huidige werkzaamheden?

Volgens mij kan ik nog wel wat jaren mee en we zien wel wat op “het pad” komt. Niets moet; alles kan nog. Hangt ook af van hoelang mijn gezondheid het toelaat.

 

8. Op welke manier hebben uw werkzame jaren invloed gehad op het hetgeen wat u nu doet tijdens uw pensioenjaren?

Ik probeer op een Bourgondische wijze mijn pensioenjaren met veel sociale contacten door te brengen. De voorwaarden hiervoor heb ik geleerd tijdens mijn jaren op de Hotelschool en mijn werkzame jaren in de catering en zorg.

 

9. Wat is het beste (carrière) advies wat u ooit gekregen heeft?

Na de switch catering-zorg-catering werd mij geadviseerd om “terug” in de zorg te gaan, vanwege het brede werkgebied en mijn voorkeur. Bij de commerciële bedrijven word je toch meer afgerekend op het scoren van nieuwe contracten en het behalen van rendement. Natuurlijk is dat ook in de zorg belangrijk. Maar in de zorg staat toch in mijn beleving het welbevinden van de cliënt voorop.

 

10. Wat zou u willen meegeven aan de huidige Hotelschool studenten die binnenkort de arbeidsmarkt zullen betreden?

Laat je je niet gek maken door carrièrepaden van andere afgestudeerden, maar zoek je eigen weg. Ik merkte tijdens eerste de reünies met de Hotelscholieren dat ik helemaal gek werd van alle verhalen. De ene had het nog beter dan de ander. Volg je eigen pad en doe iets wat je zelf leuk vindt en waar jij denkt iets aan toe te kunnen voegen.

 

 

 

De hotelschool heeft verschillende projecten waarin derde-of vierdejaars studenten (samen)werken en een positieve bijdrage leveren aan de omgeving, de school of anderen om ons heen. Deze projecten noemen we ComIn (Community Involvement). Roelof ten Cate, laatstejaars student, heeft als opdracht enkele gepensioneerde alumni geïnterviewd. Wilt u ook uw verhaal doen in deze rubriek? Laat het weten aan alumnihmsm@zuyd.nl 

 


Ander nieuws